تولدت مبارک زیبای خفته ی من..
زیبای همیشه خفته..
هیچ وخت بیدار نشدی..
نتونستم بیدارت کنم..
نخواستی بیدار شی..
شاید واسه بیدار شدنت زود بود.. شاید..
ولی با همه ی خواب بودنات بازم قشنگ بودی.. هستی.. می مونی..
می گفتی حالیته اما عملت یه چیز دیگه بود..
هرگز دلیل اون تناقضای عجیبو نفهمیدم..
ببخشید که خیلی دوست داشتم..
ببخشید که تا آخر عمر می خواستمت..
ببخشید که آزادت گذاشتم خودت تصمیم بگیری..
ببخشید که دستی دستی قبر خودمو کندم..
ببخشید که عشق اجباری نیست..
ببخشید که زورکی تحملم کردی..
ببخشید به خاطر همه ی حرفام که به قول خودت عذابت داد..
ببخشید که به ناشیانه ترین شکل ممکن خودتو ازم گرفتی!!..
ببخشید که ناشیانه تر از اون منو از خودت گرفتی!!!!..
وااااااای بر تو..
اگه بدونی چه حماقتی کردی.. اگه بدونی..
ببخشید که خیلی بچه بودی..
ببخشید که عشقو با خیلی چیزای دیگه اشتباهی می گرفتی..
ببخشید که کنارم احساس آرامش نمی کردی..
ببخشید که من کنارت احساس آرامش می کردم!..
ببخشید که همه تقصیرای تو رو هم من گردن می گرفتم ولی تو بعدش واقعا" فک
می کردی تقصیر من بوده!!..
ببخشید که نتونستی واسه یه بارم که شده کنارم بشینی! نه روبروم!..
ببخشید که همیشه کنارت بودم..
ببخشید که نوازش دستاتو می خواستم..
ببخشید که روحتو می خواستم.. نه جسمتو..
ببخشید که مثه بقیه ها نمی خواستم راحت از دستت بدم..
ببخشید که منم مثه همون غزیبه ها گیتار داشتم!..
ولی اونا فقط واسه عکس گرفتن خریده بودنش..
خودتم تو عکس دیدی!..
ولی من واسه این روزا.. واسه نبودنت..
واسه این دل بیچارم..
.......
ببخشید که کوچه های خلوتو قدم زدم.. توی هفته های تلخو بی صدا..
حالا روزا همشون سه شنبه ان.. لعنته خدا به این سه شنبه ها..
به اون سه شنبه ها البته..
ببشخید که هزار شب به یادت از جلوی پنجره ی اتاقت رد شدم..
ببخشید که تو منو ندیدی..
ببخشید که دیده نشدم..
ببخشید که ندیده دیدمت.. می دیدمت..
ببخشید که حتما" باید عشقمو حرف می زدم..
ببخشید که از توی حرفام عشقمو نمی دیدی..
ببخشید که عشقمو از تو نگاهم نمی خوندی..
ببخشید که اصا" به قول خودت باز، عشقم واقعی نبود!!..
ببخشید که.. کـــــ ـ ـ ـــــه..
که کم گذاشتی.. به خدا کم گذاشتی..
دریغ کردی.. خیلی چیزا رو..
تلاش منم بی فایده بود..
.........
ببخشید که همیشه حقیقتو دیدم..
ببخشید که پناهت شدم..
ببخشید که خودتو به من نسپردی..
ببخشید که با وجود اینکه می دونستم پشتمو خالی می کنی بهت تکیه دادم..
الان کجایی؟؟ فک کردی بیخیالم؟؟ سنگم؟؟
فک کردی یه مجسمه ی مغرورم فقط؟
فک کردی چون حرف نمی زنم هیچی نمی فهمم؟
فک کردی الکی سکوت می کردم؟
فک کردی الکی از همه چیزو همه کس شاکی می شدم؟
فک کردی روانیم؟
هه..
حتما" فک کردی تولدتو یادم رفت..
چون بهت زنگ نزدم..
خودت گفتی..
خواستم ناراحتت نکنم..
تولدتو خراب نکنم..
چون می دونستم اگه هم زنگ بزنم بازم می پری بهم..
که چرا زنگ زدی..
الانم که زنگ نزدم می دونم داری به خودت میگی ببین چه زود تولدتو یادش رفت..
چقد بی معرفته..
هیییییییییییی خدااااااااا.......
همیشه بین دیوارای سوء تفاهم له شدم..
همیشه همه چی خود به خود به ضررم شد..
ولی بی گناه بودم.. و بی خبر از بلاهایی که سرم اومده!..
.....
شاید هیچ وخت اینجا رو نخونی..
می دونی یعنی چی؟ یعنی آخر فاجعه..
یعنی هیچ وخت عشقمو نمی فهمی..
شاید..
شاید..
...................
خستم.. خسته ی خسته..
با چه حالو روزی دارم می نویسم..
اگه می دونستی..
اگه.. اگه..
نمیگم تقصیر توئه یا من یا هرکسو هر چیز دیگه..
مثلا" اگه بخوام خودمو گوش مخملی کنم می گم تقدیرم بی تقصیر نیست..
ولی تقدیر 100 سالم زور بزنه من حرفام همونه..
چقد حرف دارم.. ولی فقط می خواستم اینجا ثبت بشه..
که حالیت شه که تولدت یادم بود..
که سکوت همیشه از روی نداشتن حرف نیست.. که گاهی اجباریه..
که مرضه..
که سهم منو امثال منه..
دیگه قاطی کردم..
فک کنم بسته..
این شعرم می نویسم.. ولی نه اینکه الان بیای..
هر موقع عوض شدی بیا.. هر موقع **** من شدی بیا..
هر وخت قدرمو دونستی بیا.. هر وخت پشیمون شدی بیا..
باز از روی غرورو عادت نیا.. که نمیشه..
خودت دیدی.. هزار بارم اونجوری بیای نمیشه..
شایدم نباید بیای.. هیچی نمی دونم..
فقط می خوام بیوفتم یه گوشه بمیرم..
بیا، تا پیدا شم، تو باش، تا من باشم، هنوز، می شینم به هوای دیدن تو..
تو با، این دل کندن، کجا؟؟ رفتی بی من؟ بگو، نزدیکم به شب رسیدن تو..
..
بیا، که رها شم از این همه درد.. که صدا شم از این شب سرد.. که تموم بشه فاصله ها..
بیا، که من از تو خسته ترم.. که من از من بی خبرم، به هوای خونه بیا..
تا پیدا شم، تو باش، تا من باشم، هنوز، می شینم به هوای دیدن تو..
تو با، این دل کندن، کجا، رفتی بی من بگو، نزدیکم به شب رسیدن تو..
..
بیا، که رها شم از این همه درد.. که صدا شم از این شب سرد.. که تموم بشه فاصله ها..
بیا، که من از تو خسته ترم.. که من از من بی خبرم.. به هوای خونه بیا..
تا پیدا شم، تو باش، تا من باشم، هنوز، می شینم به هوای دیدن تو..
تو شب رسیدن تو..
به هوای دیدن تو..
تو شب رسیدن تو..
پ.ن: بلاگفاک که قاطیه! کامنتای پست قبلو این پستو هر وخ درس شد جواب می دم.
ببخشین تخصیر من نیس دیگه.. الانم قاطیم اصا" نفهمیدم چی نوشتم.. شاید ویرایش شد..



