تو سّعی نکن به من امید بدی! چون امید، کلمه ایه که هیچ موقع! واسه من معنی نداشت!
نوری که هیچ وقت! هیچ وقت!! فضای تاریک منو روشن نکرد! روشن نکرد! هیچ وقت! اما هیچ وقت!!..
~
من ظلمو اینجا دیدمو به ریشم، تیشه خورده پس تو نشین پیشم!
دستتو بکشو از من جدا کن، برا مرگم از ته دل دعا کن!
دنیـــــــام، اینو بدون خالی از یه خنده، هستو پس نگو چرا دلت از سنگه!
کاش می دونستی درون منم یه قلبه، که دردش، یکی نیس که بجنگه!
منو همیشه حساب کردن مثه یه حیوونی، دلمو شکستنو گفتن چرا حیرونی؟؟!!
ماتو مبهوت، موندمو سوختم، تو فضای تاریکم چش به بالا دوختم..
تیک تاک هر عقربه مثه یه ضربه، می کوبه تو ذهنمو تو میگی چی درده؟؟!!
درد منم!! تو بگو به من چارمو ایراد نگیر ازم! تو رپ راهمو..
بذا حتی یه بارم که شده بذا من بگم که دیگه نمی خوام به این مذخرفات حق بدم!!
امیــــــــــــــــــــــــــــــــــــد! هه!! چیزی که گفتنش آسونه برات اما من تو دلم کشتمش..!
ذلّت یه نمایشنامه هستو منم بازیگرش، من بازیمو بلدم! امّا هیشکی نیس بالا سرش!
ما با نداری تو خیابونا شدیم عقده ای! با گذشت هر ثانیه شدیم مثه مرده ای!
که فهمیدیم تو این زندگی محدودو محکومیم! آره مرده، مرده ی محکوووووم!!!!
مشکل از من، مشکل از من!!
~
مشکل از من نیستو باز بگو! منفی نگاه می کنم به دنیا باز چه جور؟!؟!
اگه می تونی پاک کنی نفرتو! نه قبول ندارم حرفاتو حکمتو!..
ببین دیگه این خیابونام عوض شدن.. آدمکای توش بی امّا و اثر شدن..
دِ بگو یه چیزی به من آرامش بده!.. بگو راهی بگو که به من سازش بده!..
~
مشکل از من نیستو باز بگو! منفی نگاه می کنم به دنیا باز چه جور؟!؟!
اگه می تونی پاک کنی نفرتو! نه قبول ندارم حرفاتو حکمتو!..
ببین دیگه این خیابونام عوض شدن.. آدمکای توش بی امّا و اثر شدن..
دِ بگو یه چیزی به من آرامش بده!.. بگو راهی بگو که به من سازش بده!..
~
ببین صبرو تحمّلم، داره میشه تموم!.. چرا وختی حسّ مرگو داشتم کسی نبود؟؟؟؟!!
پیشم تا منو آروم کنه و درک کنه.. چون تو چشام اشک پره و تو دل غم پره..
تنهاااااااااااام گذاشتن، نگو پس تقصیر خودمه! بدون ترس من از تنها شدنه..
می فهمی؟؟ بی کس بودن خیلـــــــــی سخته!!.. نگو اینا همش حرفه و همش از ترسه!!..
بیخودی دلخوشی نده که من از غم پرم!.. یا نگو مشکلی داری؟؟ بگو من حل کنم!!..
این دنیا با کلّ هستیش، با تموم حقیقتش! پسته، تلخه، با تموم آدماشو حقیقتش!!
چیزی درون من پر شده و به آخر خط رسیدم!! –فک کنم مرگ چارمه..- !
زندگی داره منو از بین می بره!! دیگه داره قلبمو از جاش می کَنه!!
حرفـــــــــــــــا! رو من اثر نمی ذاره برعکس!! زجر میده وختی که دلداریم میده هر کس!!
حسّ ترحّم بهت دس نده هیچ وقت!! چون هیچّی نمی خوام از کَسیو هیچ کس!!
بیشتر روز به روزو بیشتر نزدیک مرگ می شم می ترسم از هرچی که دورو برمه!..
حرف نزن! گوش کُنو به من حق بده!!..
~
مشکل از من نیستو باز بگو! منفی نگاه می کنم به دنیا باز چه جور؟!؟!
اگه می تونی پاک کنی نفرتو! نه قبول ندارم حرفاتو حکمتو!..
ببین دیگه این خیابونام عوض شدن.. آدمکای توش بی امّا و اثر شدن..
دِ بگو یه چیزی به من آرامش بده!.. بگو راهی بگو که به من سازش بده!..
~
صدام هنوز از گلوووووم، نیومده می شکنه! این بار می خوام داد بزنم تا اون بالا بشنوه!!
می خوان به ما تحمیل کنن زندگیمون مُحمَله؟؟ باختن، ترس، مرگ، توی دلم کُشتمش..
اگه بین همه دو روو باشی بُردنیه؟؟ شخصیت همه تون مثه مداد رنگیه!!..
بار گُنات رو شونه هات هنوز واست سنگینه؟؟ یا معیارت تو زندگی اسکناس رنگیه؟؟؟؟!!
اما امیـــــــــــــــــــد، نوره تو تاریکی روشنه.. رسیدنه به اون تو این فضا واسم مُبهمه..!
فضایی که تارو پودشو درد گرفته!!.. که سهم من رنجو عذاب از این سِرِشته!!..
با چشایی بستـــــــه، بدی ها رو نفهمیدم! اثری از صداقـــت، تو این جمع ندیدم!!..
جرعه جرعه، زهر تلخشو چشیدم!! آدمایی که چیزی از انسانیت نفهمیدن!!!!..
نمی دونم چرا کسی نیس که بشنوه حرفامو!.. یا چرا کسی نیس به من بگه هست حق با تو؟!؟!..
چون کـــــــــــــــــه، حقیقت همیشه تلخه!! قبول این حقیقتم برا همه سختــــــــــــــــه!!!!
لحظه ای که میره دیگه برنمی گرده!! هنوزم که هنوزه دستام یخ زده سردددددده!!..
پس تا می تونی ازم نخواه که من عوض شـــــــــــم!! وختی گریه مرهمی نیست توو ذوق اثر کـــــم!..
~
مشکل از من نیستو باز بگو! منفی نگاه می کنم به دنیا باز چه جور؟!؟!
اگه می تونی پاک کنی نفرتو! نه قبول ندارم حرفاتو حکمتو!..
ببین دیگه این خیابونام عوض شدن.. آدمکای توش بی امّا و اثر شدن..
دِ بگو یه چیزی به من آرامش بده!.. بگو راهی بگو که به من سازش بده!..
~
دستامو کسی نگـــــــــــرفت!! از اینجا می رم..
به من امید نده که تنهاتریــــــــــــنم..
حسّو توی درونم کُشتم نبیــــــــــــــــــنم..
زجر کشیدنمو دیگه اشک نریـــــــزززززززززززززززم!!..
.
.
.
.
.
.
